Jak zostać modelką: wymagania agencji i pierwsze kroki

Najbardziej rozpowszechniony mit brzmi: żeby pracować w modelingu, trzeba mieć określony wzrost. To jest prawda wyłącznie w segmencie fashion, gdzie ubrania z pokazów szyte są na wąski rozmiar próbki i agencja musi się w nim zmieścić. W reklamie, e-commerce, sesjach katalogowych i przy hostessach ten warunek nie występuje w ogóle.

Drugi mit dotyczy portfolio. Agencja na etapie zgłoszenia nie chce widzieć efektownych, mocno przetworzonych zdjęć, bo nie da się na nich ocenić proporcji ani twarzy. Chce zobaczyć surowe snapshoty, na których widać, jak wyglądasz naprawdę. Płatna sesja przed podpisaniem umowy nie jest krokiem w karierze, tylko kosztem, który ponosisz bez powodu.

Trzeci mit dotyczy wieku. W fashion agencje faktycznie zaczynają wcześnie, ale rynek komercyjny, reklamowy i segment dojrzały pracują z osobami w każdym wieku, bo marki potrzebują twarzy podobnych do swoich klientów.

Booker otwiera dziennie kilkadziesiąt zgłoszeń i pierwsze, czego szuka, to dane. Zgłoszenie zaczynające się od trzech akapitów o marzeniach i kończące się bez wymiarów trafia do kosza, nawet jeśli zdjęcia są dobre.

Dobra wiadomość ma stały układ: kto pisze, do jakiego segmentu, dane liczbowe, materiały jako link, dostępność, kontakt. Krótko, konkretnie i bez ozdobników. Gotowy szablon takiej wiadomości wygenerujesz w narzędziu dopasowania i wystarczy uzupełnić nawiasy.

Odpowiedź przychodzi zwykle w ciągu kilku dni do kilku tygodni, a bardzo często nie przychodzi wcale. W tej branży brak odpowiedzi jest formą odmowy i nie oznacza oceny Twojej osoby, tylko to, że w danym momencie agencja nie ma produkcji pod Twój profil.

Ponowne wysłanie tego samego zgłoszenia po tygodniu nie pomaga. Pomaga natomiast odezwanie się po kilku miesiącach z aktualnymi zdjęciami, jeśli zmienił się wygląd, wymiary albo doświadczenie.

Wynagrodzenie w modelingu składa się z dwóch niezależnych części. Pierwsza to stawka za czas pracy, czyli dniówka albo stawka godzinowa. Druga to licencja, nazywana też buyoutem, czyli zapłata za prawo do wykorzystania zdjęć w konkretnych kanałach, przez konkretny czas i na konkretnym terytorium.

Dlatego dwie sesje trwające tyle samo mogą różnić się wynagrodzeniem kilkukrotnie. Piszemy o tym szczegółowo w tekście o strukturze zarobków w modelingu, bez podawania wymyślonych kwot, bo prawdziwa odpowiedź brzmi: to zależy od licencji.

Opłata wstępna, obowiązkowa sesja u wskazanego fotografa, brak umowy na piśmie, presja na natychmiastową decyzję, kontakt wyłącznie przez komunikator, obietnica gwarantowanego zarobku i wyłączność bez terminu wypowiedzenia. Każdy z tych punktów osobno jest powodem do ostrożności, a dwa naraz to powód do zakończenia rozmowy.

Rozwinięcie każdego z nich znajdziesz w tekście o siedmiu czerwonych flagach.